fengkuang◇cc
战寒爵将另一杯水递给严铮翎时,童宝假装没看见xuanfengkuang◇cc她就是想让爹地和妈咪多多接触xuanfengkuang◇cc
严铮翎伸手接水杯时,故意乱摸一通xuanfengkuang◇cc
战寒爵只能伸出一只手抓住她的手,将水杯递到她手心上xuanfengkuang◇cc
“谢谢你,阿月老师xuanfengkuang◇cc”
严铮翎也很给他面子,捧着水杯就优雅的喝起来xuanfengkuang◇cc
“真巧,我们竟然是邻居xuanfengkuang◇cc”严铮翎叹道xuanfengkuang◇cc
对于自己一手策划的“比邻而居”,很有成就感xuanfengkuang◇cc
战寒爵点点头xuanfengkuang◇cc
“从此以后,我是不是每天都能听到阿月老师的琴声了?”
战寒爵望着她那张明媚动人的脸庞,笑着问,“你想听什么曲子?我弹给你听!”
“只要是你弹的,都应该是人间最美的音乐吧xuanfengkuang◇cc”
秋莲目光幽怨的望着战寒爵,他与严铮翎聊天时,那张冰山俊脸就好像遇到骄阳一般,冰封的雪都被融化xuanfengkuang◇cc